Ama izan nahi eta ezin

Ama izan eta ezin. Ahalegin guztiak egiten dihardute. Bikotekideak nahi du ere, asko, baina neskak gehiago. Erabakia hartuta dute eta larrutan egiten dute egunero. Baina kale. Harremaren hasieran jolas gozoa zena, obsesio eta soinketa gazia bihurtu da dagoeneko. Egunak joan egunak etorri. Asteak joan asteak etorri. Hilabeteak joan hilabeteak etorri. Dagoeneko urtea pasa da eta ezer ez. Marka da gero. Sendagilearengana jo dute eta tratamentu oso onak daudela esan diete haurdun geratu eta behingoz umea eskutan izateko. Txikia maitatzeko eta sendi berria izateko azkenean. Eta bai azkenean lortu dute kalbario luzea pasa duten arren. Etorri dena ez bat hiru ume txiki zein baino zein politagoa esku artean dauzkate. Bejondeiela!

amaImage courtesy of Poonsap at FreeDigitalPhotos.net

Ama izan nahi eta ezin. Bi neskez osaturiko bikotea. Familia osatzea nahi dute. Eta bietariko batek prestutasuna erakutsi du bere sabelean umea izateko. Medikuak oso tratamendu onak dituztela hori lortzeko esan diete. Lehengo ahalegina eta kale. Bigarren ahalegina eta ezer ez. Hirugarrenean minak gorputz guztian eta… ezta ere! Enegarrenean… orduan BAI! Zorionak! Poza. Zoriontasuna. Zer ondo azkenean lortu dute. Beraien txikia badator bidean! Hilabeteak joan hilabeteak etorri eta dena ondo. Zer ondo doan dena. Baina gau malapartu batean minak sabelean. Haurdunaldia hain ondo zihoan eta orain hau? Zergaitik…? Presaka larrialdietara joan dira. Eta han berri txarrak dituzte beraientzat. Haurra hilda dago. Ez dago ezer egiterik. Aborto natural bat izan da. Sendagai batzuekin plazenta eta poza ekarri behar zuen umetxoa aterako da. Baina lasai hori egun batzuk barru izango dela esan diete. Bi egun barru joateko, ebakuntza batekin aterako dutela. Hurrengo egunean harrikoa egitean zerbait irten dela nabaritu du. Ez mesedez ez. Bera da, txikitxoa. Negar malkotan bikotea ia ito egin da. Pena da nagusi etxe hartan.

Ama izan nahi eta ezin. Emakume ezkongabea. Ama izan nahi du. Sendagileak tratamendu onak dituztela haurra lortzeko esan dio. Eta bai egin dituzte saioak, tratamenduak. Bat, bi, hiru… Eta ezin haurdun gelditu. Dena ondo dauka haurdun geratu daitekela esan dio medikuak baina batzutan halakoak gertatzen direla. Ezin haurdun gelditu. Beste bide bat hartu behar: Adopzioa. Psikologotik pasa beharra dago. Ama izateko egokia ote den egiaztatu dezan. Makina bat papertzar bete konpultsatu. Burokrazia. Dena ondo beteta, onarpena jaso. Itxaronaldia. Elkarte baten bitartez han Hego Ameriketan lortu daiteke umea. Maitasun egarri den ume desiatua. Itxaronaldi luzea. Azkenean ostopoa herrialde haietako gobernuak jartzen du. Lehen erreza zena orain gaitza, ezinezkoa. Beste herrialde batekin ahalegindu behar. Burokrazia gehiago. Itxaronaldi luzeeea. Neskak galdera bat du buruan: Noiz helduko da eguna umetxoa besotan izateko?

Ama izatea ederra da. Hori esaten dute. Mingarria ere bai. Neketsua. Eta egia esan ez diegu inoiz nahikoa eskertuko amei egin eta egiten duten ahalegina. Mila mila esker. Baina nik gogoan beste hoiek nahi ditut izan. Ama izan eta ezin duten hoiek. Batzuk azkenean ibilbide malkartsu bat pasa ondoren lortzen dute AMA izatea. Besteak hor dabiltza ezin lortuaz. Besarkada handi eta hunkigarri bat azken hoiei. Eutsi gogor eta segi aurrera! Lortu arte. :)

Muxuak Ama!

Marka da gero!

Guztiok sabuespenik gabe nortasun bat daukagu. Izaera bat. Bata bestearengandik bereizten gaituena. Fisikoki ezberdinak eta bakarrak garen moduan nortasunez eta izaeran beste horren beste. Onerako edo txarrerako ezagunak gara daukagun izaeragatik. Besteekin daukagun harremanetan hori azaltzen dugu. Marka bat utzi egiten dugu besteen gogoan. Marka horri marka pertsonala deitzen zaio. Beste post batean gai honen inguruan @AnabellHilarski ematen zituen aholkuak aipatzen nituen. Oraingoan argibideak emango dizkizuet marka pertsonalaren kontzeptuen inguruan.

Esan bezala bereizten gaituzten keinu, ekintza, izaerak osatzen dute gure marka. Gure esku dago marka hori hobetzea eta ezagutaraztea. Garen modukoak eta egiten ditugun ekintzak pertsona jakin batzuei erakusten badizkiegu etekinak atera ditzazkegu. Guzti honek jakin badakit kutsu enpresariala daukala. Konpetitibitatea baina, ez da nik bultzatzea nahi dudana hau azaltzen dudanean. Nik beste ikuspegi batetatik ikustea nahiko nuke hau. Pertsona bezala hobetzeko balio dezakeela uste dut. Bakoitzak onak gara zerbait egiten. Gustatzen zaigun hura egitea gainera. Agian gauza batean baina bagara. Zer iruditzen egiten dugun eta gustatzen zaigun hori lantzen badugu eta lau haizeetara horren berri ematen badugu? Batek daki agian etekina atera ahalko diogu. Hortik jotzea da nere nahia. Eman buelta batzuk eta aurkitu zerk egiten zaituen ona zerk bereizten zaituen besteekiko. Eta hobetu. Eta jakitera eman. Beharbada hainbat lagunek behar dute zuk oso ondo egiten duzun hori!

marka

Marka pertsonala zaintzeko eta bultzatzeko ezinbestekoa osagaiak

Gure marka zaintzen

Koerentea izan beharra dago. Egiten ditugun ekintzak eta esaten ditugunak bat etorri behar dira. Eta honek esan nahi du bai mundu deskonekatuan Offline eta baita konekatuan Online-an, sarean, nortasun bateratu bat izan beharra dugula. Eta gustura egiten dugun hori hobetzen ahalegindu. Landu, ikasi, probatu…

Gure marka bultzatzen

Sareak sekulako aukera eskaintzen digu gure marka pertsonala ezagutarazteko. Blog on batekin eta sare sozialekin hau lortuko dugu. Bloga gure markaren bihotza da. Bertan gu garen modukoak azalduko gara. Gure izaera erakusten. Gure jakintza partekatzen. Nahi beste luze azaltzen. Gure erara. Sekulako erakustokia esku eskura daukagu. Imaginazioa eta sorkurtza erabili. Lana egin behar dela ezin ukatu baina etekin polita atera genezake, ez ahaztu. Eta azkenik sare sozialak. Gure sorkuntza ezagutarazteko. Blogean dagoena hedatzeko. Eztabaidak sortzeko. Harremanak sortu eta mantentzeko. Ez ahaztu inoiz komunikatzeko, laguntzeko, elkarlanerako eta sortzeko internetek ematen digun aukera. Kontutan izan Web 2.0-ak daukan filosofia.

Bukatzeko eztabaida interesgarri bat blogari ezagun batzuen artean. Blogak zertarako balio du?

Gustuko duzu sarrera hau? Partekatu sare sozialetan. Agian beste post hauek interesatzen zaizkizu ere:
Ruper, zaindu maite duzun hori
Informazio dieta egin beharraz

Ruper, zaindu maite duzun hori

Zaindu maite duzun horiImage courtesy of Poonsap at FreeDigitalPhotos.net

Txikitatik erakusten digute onenak izan behar garela. Akatsak egitea gaizki dagoela. Dena ondo baino hobeto egitea ezin hobea dela. Eta gainera ezin bestekoa dela pozik bizitzea. Horretaz gain, gazteak izan behar gara beti. Sasoiko egon. Ondo pasatzea helburu nagusia da. Egozentrismoa eguneroko praktika da. Nik daukat arrazoia. Ni denen gainetik. Primerakoa izan behar naiz bai. Ez dago beste biderik. Gora ni!

Aipatutako pentsamolde honekin mounstroak sortzen ari ditugu. Beraien burua gurtzen etengabe daudenak. Eta aizue edo ikuspuntuz aldatzen dugu edo belaunaldiz belaunaldi hau hedatzen bada, aio munduari esango beharko diogu. Katastrofista bat naizela esango didazue baina ez-ez belaunaldikoak gero eta ugariagoak dira. Ekonomiaren egoerak gainera beraien jarrera ez aldatzea dakar. Zertarako ikasi lanik ez badut topatuko?

Eta aizue, arrazoia dute! Gure burua estimatu beharra dagoela ez dago gaizki. Pasa egiten dira ordea. Beraien burua kontutan hartzen dutelako. Neurrian dago koxka. Beti bezala. Hala ere, zati baten arrazoia dute. Norberan burua denaren gainetik maitatzea ezinbestekoa da bai. Nola ez ba. Ez badugu gure burua maitatzen nekez maitatuko dugu eta beste inor.  Nola deitzen zaio honi?

Ruper, Zaindu maite duzun hori. Zaindu zure burua!

AUTOESTIMUA 

Txikitatik bultzatu beharra dago ezbairik gabe bai. Ruperrek Zaindu maite duzun hori abesten zuenean lehen maitasuna norberarekikoa izan behar dela aipatu beharko luke. Zer nolako balioa ematen diogun gure buruari? Hor dago beste koxka. Batzuk beraien burua gutxietzi egiten dute eta beste batzuk gehiegi goraipatzen dute eta harro harroak dira. Bai bata eta bai bestea ez daude ondo. Eta asko sufritzen dute. Bai beraiek eta baita beraien ingurukoek ere. Berri onak daude, hala ere. Autoestimua alda daiteke! Eta jarrera on bat izan gure buruarekiko eta bide horretik jarraituz ingurukoekin ere bai. Gure buruarekin gustura egotea ezinbestekoa da. Gure doaiak eta gabeziak onartuz. Gurekiko jarrera baikorra izanaz. Egin beharreko aldaketak eginez. Zuzenketak. Eta gure alde onak bultzatuz eta indartuz. Badago zer egiterik alor honetan bai. Baina ez ahaztu zuen burua ON HARTZEAZ. Beti, baldintzarik gabe.

Honekin nahikoa al da bizitzan aurrera joateko? Nik uste beste alor bat landu beharko genukeela:

AUTOKONPASIOA

Postaren hasieran esaten dut, akatsa oso gaizki ikusia dago. Ezin dugu hanka sartu. Dena ondo eta lehen ahaleginean egin beharra daukagula. Eta zenbat min egin eta eragiten duen horrek. Ez gara konturatzen akatsa egitea ikasteko ia ezinbesteko gertaera dela. Arrakasta izan duenak badaki ondo hori. Baina gure burua matxakatzen dugu gauzak ondo egiten ez badugu. Hau bai hanka sartze galanta! Zergaitik ez den atera guk nahiko genuekeen moduan galdetu beharko genioke gure buruari. Eta ondorioak atera, gero neurriak hartu berriz hanka ez sartzeko. Gure burua matxakatu gabe. Ulerkorrak izan gaitezen gure buruarekin eta ulertu dezagun gure ekintzak dituzten ondorioez. Erantzunkizunak hartuz baina ez sufrituaz horregaitik. Zenbat eta autokonpasio handiagoa izan gurekiko orduan eta hobeagoak izango gara. Gure burua barkatzen badugu sama bat kentzen dugu gainetik eta besteek eginiko akatsak hobeto ulertu eta onartuko ditugu.

Sarrera hau oso psikologikoa ateratzen ari zait egia esan. Eta agian hanka sartzen ari naiz zenbait puntutan. Psikologoren bat badago irakurleen artean gustura irakurriko nituzke bere zuzenketak.

Bukatze aldera bai autoestimuak eta baita autokonpasioak bizi dugun krisi ekonomikoaren aurrean daukaten garrantziaz berba egitea nahiko nuke. Bizitza aldaketa da. Etengabe gabiltza aldatzen. Zahartzen. Egoera batetik bestera eraldatzen. Une onak bizitzen batzutan eta txarrak besteetan. Ezer ez da betiko. Zeinek eraginda eta zergaitik bizi dugu krisi madarikatu hau? Ondo dago jakitea arrazoia. Hala ere, are eta garrantzitsuagoa izango da honen aurrean daukagun jarrera. Zer begirekin ikusten dugun guzti hau. Honek balditzatuko du nola biziko dugun gure aurrean daukaguna. Horregaitik sartu dizuet aurreko txapa ;), uler dezazuen gu ondo bagaude eta asertiboak bagara askoz hobeto eramango dugula egoera. Eta ez ahaztu noizbait krisi hau pasako dela ere.

Azken txanpan gogoeta bat. Askotan pentsatzen dugu betirako izango dela egoera bat. Barneratu egiten dugu ia nahi gabe. Aldaketarako ez gaituzte hezi. Eta bizi ditugun sasoi hauek aldaketaz beteak daude. Lanean adibidez, gure gurasoek lana topatu eta beraien bizitza osoa behar horretan pasatu zuten. Tamalez edo zorionez hori desagertu da. Eta errealitate horri aurre egin behar diogu. Honek aukera ugari dakartza baina ezegonkortasun eta depresio ugari ere. Dena nola bizi eta zer nolako begiekin begiratzen dugun arabera izango da. Horregaitik gure burua sentitu, maitatu, barkatu, zaindu, eskertu eta ulertu beharra daukagu. Ez ahaztu.

Ondoko bideoan krisiak ekarri duen egoera berriaz berbetan ari dira. Alde onak ikuste aldera honelakoak esaten dituzte: Aukerak hor daude heldu gogor eta zure buruan inbertitu. Emaitzengatik ordainduko dizuete. Berdin da zenbat ordu lan egiten duzun. Malgutasuna izan behar dugula eta jarreraz aldatu helburuak lortzeko. Zer iruditzen? Ados zaudete?

Ai, Ruper, Ruper, zaindu maite duzun hori:D

Gustuko duzu sarrera hau? Partekatu sare sozialetan. Agian beste post hauek interesatzen zaizkizu ere:

Saretik sortutako harremana

Aurrera egiteko hitzak

Informazio dieta egin beharraz

Abuztua joan da. Eta iraila eguraldiari dagokionez askoz hobeagoa etorri zaigu. Bejondeizuela oporretan zaudetenei! Lanera bueltatu garenok asteburuak aprobetxatu beharko ditugu eguzkiak gure gorputz txuri freskoak berotu ditzan. Uda amaitzeko aste batzuk falta dira eta ia ekik bazterrak ganoraz berotzen dituen. Sasoi honetan hamaika dira ikasturte berrirako planak egiten hasten direnak. Ikastaro ezberdinetan apuntatu, gimnasioan ariketak egiten hasi eta halakoak. Denak fede honez hasitakoak ia behar beste grinarekin ekiten diozuen eta gutxienez urte bukaera arte heltzen zareten jardun berrietan. Nik ere helburu batzuk jarri dizkiot neure buruari. Eta hauetako bat azalduko dizuet jarraian.

dietaImage courtesy of Poonsap at FreeDigitalPhotos.net

Aizue, infoxikatuta nago. Oso astuna egiten zait sare sozialetatik heltzen zaizkidan informazio multzo ikaragarriei behar bezalako harreta jartzea. Izan twitter edo facebooketik makina bat artikulu, iritzi… heltzen zaizkit. Denak irakurtzen ditut? Ez noski, ezinezkoa da. Zoratu egingo nintzake gainera hori egingo banu. Horregatik dieta bat hastea erabaki dut. Sare sozialetan hainbeste ez sartzea alde batetik eta bestetik interesatzen zaidan jendearekin aritzea. Bizitza honetan dena ez da interesgarria eta pertsona oro ere ez. Eta osasuntsua da deskonektatzea. Berriz beste une baten indartsu konektatzeko. Beraz hemendik aurrera batez ere twitteren ez badizuet azkar erantzuten badakizue itxaron denboralditxo bat eta erantzuna jasoko duzue. Pazientzia gure gizarte hiperkonektatu honetan galtzen ari den ezaugarri bat da. Eta aizue errekuperatu beharra daukagu! Hori eta patxaraz ibiltzea. Sosiuz. Lasai hartzea bizitza. Honekin  ez dut esaterik nahi lana ez denik epe batzutan egin beharrik baina bai egin beharrak egin ostean deskonekatatzea ezinbesteakoa dela.

Zuek nola bizi dituzue duzue sare sozialetatik heltzen zaizuen informazioa? Gehiegi da? Edo kontrolpean daukazue egoera? Eman zuen iritzia. ;)

Gustuko duzu sarrera hau? Partekatu sare sozialetan. Agian beste post hauek interesatzen zaizu ere:

Urrundu, ihes egin

Eta zu, ardi beltza al zara?

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

2,332 harpidedun

%d bloggers like this: