Maite ditut maite… eta behar ditut

Ez da gaur goizekoa agintariek gu zenbaki bat bezala ikusten gaituztela. Hauteskundeetan boto bat gara soilik eta bere nahia lortzeko beharrezkoa den boto kopurura iristeko oso erakargarriak gara. Boto bat gehiago botere gehiago. Lan munduan zer esanik ez. Lana egiten duzu eta hor zaude enpresan 152. langilea zara. Ekoizteko baliagarria bai. Lanik ez duzula? Lanbideko zerrendan egon beharko zara dirulaguntza jasotzeko eta hilebetero tragedia horren zenbaki bat izango zara.

maite ditut maite

Gizakiak gara ala ez gara? Bizi garen gizarte aurreratu, azkar, estresatu eta hiperkonetatuko partaideak gara. Gizatasuna ahaztu egin zaigula iruditzen zait. Garbi erakusten zuen Charles Chaplin-ek Moderm Times bere pelikulan eta orduan ez zegoen internetik ezta whatsapik ere, baina bai industria iraultza eta artaldeak bezaka  joaten ziren gizonezkoak lanera. Han ekoizpen katean langile ar bakoitza zenbaki bat zen. Explotatu beharreko baliabide bat.  Emakumeak berriz etxean gelditzen ziren haurrak eta erretiratuak zaintzen. Egun denok gabiz lanean (ahal dugunok) bai ar eta baita emeak ere. Eta zenbakiak izaten jarraitzen dugu. Ez dugu asko ikasi ordutik hona gauzak aldatze aldera.

Hezkuntza munduan datu asko ikasten ditugu. Pila bat. Batzuk baliagarriak izango zaizkigunak eta besteak ia ezer. Baina eskolan, ikastoletan baita ere, kultura bat geneukala irakatsi ziguten. Eta munduan kultura aniztasun handia dagoela. Guk gure burua kokatzen genuen munduan gure kultura baigenuen eta daukagu, zorionez. Eta hamaika eta bat artista ezagutu genuen beraien artelanen bidez. Batzuen lanak ikusi eta beste batzuenak entzuten genituen. Eta ulertu zergaitik margotu zuen Picassok “Guernica” artelana adibidez. Nik uste kulturak berak egiten gaituela gizaki eta ez zenbaki huts bat. Salbatzen gaituela etxetik lanera eta lanetik etxera zombie errobot buru gabea izatetik. Sarri lanerako bidean ez dugu pentsatzen eta hor goaz piloto automatikoan metroa hartzera.

Hala ere, dena ez dago galduta zorionez. Eguneko zurrunbilotik musikak erreskatatzen gaitu eta eskalera hotza zena erakargarri bihurtzen du. Zorionez!

Kulturak bihotza piztu egiten digu. Esnatzen gaitu. Hobeagoak egiten gaitu. Musika entzuten dugunean. Margotutako artelan bat ikustean. Escultura bat ikusi eta pelikula bat ikustean. Poemak irakurtzean…

maite ditut maite

maite ditut maite

Dignifikatu egiten gaitu kulturak. Kaletik joatean eta garraio publikoan soinu ederrak entzutean miraria, esnatzen gara!

Hezkuntza erreformekin guzti hau bigarren maila batean utzi nahi dute. Ekoizteko soilik jaio izan bagina bezala azaltzeko. Artistak behar ditugu, gizaki oso egiten gaituztelako. Nik maite ditut maite guztiak, behar ditut. Beharrezkoak zaizkidalako daramadan bizimodu hau hobeagoa egiten didatelako. Maite ditut artistak eta beraiek ulertarazten diguten maixu eta andereñoak. Izan musika eskola zein beste eskoletakoak ere.

Gozatu. ;)

Eta gaizki aterako balitz?

Txikitatik erakutsi zuen argia zela eskolan. Irakasleek asko gozatzen zuten klasean berakin. Ez zioten bi aldiz azaldu behar zer nola egin behar zituen gauzok. Oinarrizko ikasketaren bukaeran bere tutorea zenak bere amari ahalmen handia zuela esan zion. Ondo bideratzen bazuten ikasketetan urrin helduko omen zen. Etxean baina behar gorrian zeuden eta krisi ekonomikoak sosik gabe utzi zuen sendia. Hala ere, beka eskatu zuten. Beka ema zioten bai. Nola ez zioten emango bikainez jositako bere expedientea ikusita.  Herritik irten behar izan zuen batxilergoa egiteko. Bera aldiz beldurtu egin zen. Eta pentsatu. Eta gaizki aterako balitz? Amak bultzatu zuen jarraitzera. Hasierako lehen ikasturteak ondo baino hobeto burutu zituen. Bazirudien herriko ikastetxean bezala erraz gaindituko zuela batxilergoa eta unibertsitateko giltza lortuko zuela. Baina harreman berriak egin zituen adiskide ustelekin. Giro eskazetan mugildu zen. Asteburuak betiko lagunekin pasa beharrean berriekin hasi zen igarotzen.  Ondoren drogak ezagutu zituen lehenik alkohola eta tabakoa ondoren bestelakoak ilegalak, orain marihuana gero kokaina eta heroina hurrena. Orduan dena kakaztu zitzaion. Besteekiko errespetua galdu zuen. Ez zuen besterik buruan posoi harekin ondo pasatzea baino. Institutuan ondo irabazia zuen ospea bere kurrikulumagatik, orain, galtzen hasi zen. Lehen klase orotara joaten zen ikasle eredugarri hura, orain berriz, soinketakoetara batzutan joaten zen estudiante burugabea bilakatua zen. Notak gorriz tintatuak zeuden guztiz. Eta ohartu zenerako aldatu beharra zuela berandu zen. Hain sartua zuen heroinarekiko dependentzia, nahi izan zuela ikasten hasi ganoraz lehengo moduan baina ezin. Osta osta pasatzen zituen bi aste asko jota posoia probatu gabe baina handik gutxira jauzi egiten zen berriz droga madarikatu haren eromenean. Galdera berriz ere etorri zitzaion burura “Eta gaizki aterako balitz?” Eta gaizki atera zitzaion bai.

Eta gaizki aterako balitz?Image courtesy of Poonsap at FreeDigitalPhotos.net

Etxean baina, ama ez zen kikildu. Eta bere ondoan pasa zuen infernuko ibilbide hura. Aita aspaldi haserretu zen berakin eta ezinezkoa ikusten zuen semea errekuperatzea. Baina ama EZ. Gizakia helburu izeneko elkartea ezagutu zuen. Han sartu zuen semea. Sartu eta irten, sartu eta irtem, sartu eta irten. Amak ez zuen itxaropena galtzen, hala ere. Miraria gertatu zen arte. Elkartetik atera zen aldi haietariko batean lehengo konpainia gaiztoak urrundu behar zituela agindu zion semeari, giro ilunak eta drogak guztiak baztertu. Legalak zein ilegalak, guztiak. Kirola egiten hasi zen. Mendira joaten, polikiroldegira ere bai. Lehengo lagunak berreskuratu zituen eta neskalaguna topatu zuen. Bere burua maitatzen ikasi zuen. Ikasketei berrekin zien eta aise gainditu zuen batxilergoa. Soldaduzka egiteko sasoia etorri zen orduan eta insumiso bilakatu zen. Oso insumiso. Bizitzako alor guztietan insumisioa praktikatzen hasi zen arte. Zertarako jarraitu ikasten? Titulutxo bat izateko? Zergaitik egin behar dut hau eta beste hura? Pentsamolde hori barru barruraino sartu zitzaion. Neskalagunarekin haserretu zen harremana apurtu arte. Sumisaegia omen zen. Etxean bazuten beste soldata bat jasotzeko premia beste hiru anaiak aurrera atera beharra zegoen. Bera zen seme nagusia eta aitak berehala jarri zuen lanean etxe ondoko fabrikan. Ez duzu nahi ikasterik? Lanera orduan. “Eta gaizki aterako balitz?” berriz ere buruan. Baina oraingoan ez zegoen aitzikirik. Eta han jardun zuen urteak joan urteak etorri. Behin jabetu zen arte, ikasketak jarraitu izan balitu, bestelako lanpostu bat izango zuela. Peoi umila bilakatua soldata bajuarekin. Nola orain utzi lana etxeko beharra ikusita?

Neska lagun gehiago izateko aukerak izan zituen. Baina berriz ere galdera madarikatua buruan “Eta gaizki aterako balitz?” Bere bizitza kuadrilarekin poteatzea eta fabrikan lana egitera mugatu zen arte. Etxetik lanera, txikiteoa lagunekin. Etxetik lanera, txikiteoa lagunekin. Behin eta berriz eguna joan eguna etorri. Udaran oporretan kostalde berotsu eta urrutko batetara lagunekin joaten zen eta beste urte bat gehiago. Eta beste bat eta beste bat. Etxean anaiak banaka banaka ezkontzen joan ziren. Azkenean bera gurasoekin etxean gelditu zen. Eta bizitzaren legez lehenengo aita hil zitzaion eta ondoren urte mordozka pasata ama bera luzaroan zainduta. Senide eta adiskide batzuk eta orain zer bakarrik ezta? galdera inozo amorragarria egiten zioten. Lagunak beraien sendiak sortuta zituzten baina berak lankidiekin egiten zuen urtetan egin zuena: Etxetik lanera, txikiteoa lankideekin. Bere eremu erosoan murgilduta ez zuen bere bizitzan aldaketarik egiteko gogorik. Udara batean iada zahartua ez zuen oporretan lankide batekin joateko aukera topatu. Ohartu zen bere bizitza zein ezberdina izango zen bestelako bideak hartu izan balitu. Zein ezberdina izango zen. Orain berandu berarentzat berandu zela iruditu zitzaion. Nahi zuen aldatu baina ezin zuen. Ez zuen adorerik topatzen. Eta gaizki aterako balitz?

Halako jendea topatu dut nire inguruan. Istorio hau asmatutakoa da edo ez?

Beraien baitan kateatuta gelditzen direnak asko direlakoan nago. Ezagutzen dituzu halakorik? Eman zure iritzia.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

2,333 harpidedun

%d bloggers like this: